Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 18 maja 2015 r. C. S. złożył do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie sędziego Przewodniczącego ze względu na fakt, że Sąd odebrał mu możliwość zabrania głosu w jakiejkolwiek merytorycznej kwestii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sprawach określonych w art. 18 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą powodować wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy.
Oświadczeniem z dnia 20 maja 2015 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Anita Wielopolska-Fonfara wyjaśniła, że nie zachodzą żadne podstawy do wyłączenia jej od rozpoznawania tej sprawy.
Z protokołu rozprawy wynika, że sędzia Anita Wielopolska-Fonfara, na podstawie art. 98 § 2 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., odebrała skarżącemu głos, co jest prawem Przewodniczącego, gdy strona nadużywa tego głosu. Podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była zgodność z prawem zaskarżonej decyzji a nie konstytucyjność przepisów dotyczących kosztów sądowych. Kwestie pouczeń od niekorzystnego rozstrzygnięcia dotyczą sytuacji w której zostanie wydany wyrok. Także kwestie związane z możliwością nagrywania przebiegu rozprawy pozostają do decyzji Sądu a przepis art. 102 p.p.s.a. skierowany jest do Sądu a nie do strony. Dotyczy bowiem sytuacji w której to Sąd a nie strona chce utrwalać przebieg posiedzenia za pomocą aparatury dźwiękowej.
W związku z tym wobec wywodów skarżącego istniały podstawy do odbioru skarżącemu głosu.
Na marginesie dodać należy, że w tym samym dniu w innej sprawie o sygnaturze IV SA/WA 1148/14, również ze skargi C. S. Sąd, bez wniosku o wyłącznie sędziego, wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję.
A zatem w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 - 3 i art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również wnioskodawca nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia, o których mowa w art. 20 § 1 tej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.