Uzasadnienie
Po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. w W. na uchwałę Rady W. z [...] lipca 2008 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 16 marca 2015 r. sygn. akt 2015 r.:
- - w pkt 1 stwierdził nieważność § 4 ust. 3 zaskarżonej uchwały, tj. wyrazy "25 UOp" – w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...], z obrębu [...],
- - w pkt 2 stwierdził nieważność § 12 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały, tj. wyrazy "24 ZPc-j" - w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...], z obrębu [...],
- - w pkt 3 stwierdził nieważność § 15 ust. 3 pkt 1 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...],
- - w pkt 4 stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i pkt 5, § 40 ust. 3 pkt 1 i pkt 2, § 40 ust. 4 pkt 1 lit. a, § 40 ust. 4 pkt 2 lit. b i lit. d, § 40 ust. 4 pkt 3 lit. b, § 40 ust. 4 pkt 4 lit. a, § 40 ust. 4 pkt 5 lit. a, § 40 ust. 4 pkt 6 lit. a zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ewid. [...] oraz [...] z obrębu [...];
- - w pkt 5 stwierdził nieważność § 41 ust. 1, ust. 2, ust. 3 ust. 4 i ust. 5 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ewid. [...] oraz [...] z obrębu [...];
- - w pkt 6 stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 6, § 42 ust. 4 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. b i lit. d, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. a, § 40 ust. 4 pkt 5 lit. a zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ewid. [...] oraz [...] z obrębu [...];
- - w pkt 7 stwierdził, że zaskarżona uchwała w części określonej powyżej w pkt 1 – 6 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku;
- - w pkt 8 zasądził od W. na rzecz [...] Sp. z o.o. w W. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W sentencji wyroku z 16 marca 2015 r. w sprawie IV SA/Wa 1027/14 omyłkowo w pkt 6 Sąd wskazał "§ 40 ust. 4 pkt 5 lit. a", zamiast "§ 42 ust. 4 pkt 5 lit. a".
Wskazać należy, że strona skarżąca w skardze z 14 kwietnia 2014 r. wniosła o stwierdzenie nieważności zarówno "§ 40 ust. 4 pkt 5 lit. a" jak również "§ 42 ust. 4 pkt 5 lit. a".
W wyroku z 16 marca 2015 r. Sąd w pkt 6 stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 6, § 42 ust. 4 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. b i lit. d, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. a, § 40 ust. 4 pkt 5 lit. a zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ewid. [...] oraz [...] z obrębu [...].
Zwrócić należy uwagę, że § 40 zaskarżonej uchwały obejmuje obszar oznaczony symbolem 23MW w skład którego wchodzą działki o nr [...] oraz [...]. Do ww. obszaru jak i § 40 zaskarżonej uchwały Sąd odniósł się w pkt 4 sentencji wyroku z 16 marca 2015 r. stwierdzając już nieważność § 40 ust. 4 pkt 5 lit. a uchwały.
Natomiast pkt 6 sentencji Sąd nie odnosi się do działek o nr [...] i [...]. Sąd w pkt 6 sentencji wyroku odniósł się do działek o nr [...] i nr [...]. Działki te położone są w obszarze oznaczonym symbolem 25 Uop. Ustalenia dla terenu 25 Uop zostały uregulowane w § 42 uchwały. Zatem uznać należy, że Sąd odnosząc się w pkt 6 do działek nr [...] i nr [...] omyłkowo, po wskazaniu § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 6, § 42 ust. 4 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. b i lit. d, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. a, wskazał § 40 ust. 4 pkt 5 lit. a zamiast § 42 ust. 4 pkt 5 lit. a.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.