Uzasadnienie
K. L. (dalej "skarżący"), reprezentowany przez r.pr. K. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Granicznego Lekarza Weterynarii w G. z dnia [...] lipca 2012 r.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.)
Pismem z dnia 10 lipca 2014 r., działający w imieniu skarżącego pełnomocnik, wniósł zażalenia na powyższe postanowienie Sądu z dnia 26 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w niniejszym przepisie.
Należy mieć na uwadze, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem wydanym w dniu 26 czerwca 2014 r. odrzucił skargę K. L. jako wniesioną po terminie. W myśl art. 173 § 1 P.p.s.a od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Podkreślenia wymaga, że postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej po upływie terminu do jej wniesienia - wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a - jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 173 § 1 P.p.s.a.
Skoro zatem na wydane w dniu 26 czerwca 2014 r. postanowienie o odrzuceniu skargi środek odwoławczy w postaci zażalenia nie przysługuje, zażalenie skarżącego z dnia 10 lipca 2014 r. należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.