Uzasadnienie
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 803/11 (dalej zarządzenie z dnia 13 marca 2012 r.) wniosek P. P. (dalej skarżący) o przyznanie prawa pomocy pozostawiony został bez rozpoznania.
W uzasadnieniu referendarz sądowy wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zawierał jedynie 3 i 4 stronę formularza. Oznacza to, że został on wniesiony z uchybieniem art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Mając to na uwadze, Sąd pismem z dnia 1 lutego 2012 r., doręczonym skarżącemu dnia 20 lutego 2012 r. przesłał skarżącemu urzędowy formularz, wzywając jednocześnie pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, do złożenia kompletnego wniosku w terminie 7 dni. Skarżący nie odpowiedział jednak na powyższe wezwanie (k. 381 akt sądowych).
Odpis zarządzenia z dnia 13 marca 2012 r. doręczony został skarżącemu dnia 19 marca 2012 r. (k. 384, 395 akt sądowych). Na skutek błędnego pouczenia skarżącego czynność doręczenia została powtórzona pismem z dnia 30 marca 2012 r., które zostało odebrane przez skarżącego dnia 13 kwietnia 2012 r. (k. 402, 404 akt sądowych).
Wnosząc sprzeciw pismem z dnia 26 marca 2012 r. skarżący zwrócił uwagę, że złożył w kompletnej postaci wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 400 akt sądowych). Tożsamą argumentację skarżący podtrzymał w piśmie z dnia 19 kwietnia 2012 r. (k. 527 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniesienie sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, że traci ono moc, a wniosek strony skarżącej podlega ponownemu rozpatrzeniu (art. 260 ppsa).
Stosownie do art. 252 §2 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W ten sposób ustawodawca dał wyraz zasadzie formalizmu postępowania sądowego uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy od sporządzenia go we wskazanej przepisami prawa formie. Pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku. Niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest przy tym brakiem formalnym, do uzupełnienia którego należy wezwać stronę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy niezależnie od tego, czy jest nią osoba fizyczna, czy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej (uchwała NSA z 21.04.2008 r., I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008/5/74).
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, skarżący wnosząc pismem z dnia 31 grudnia 2011 r. zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 803/11, o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, złożył jednocześnie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 253 akt sądowych). Wniosek ten jest jednak niekompletny, ponieważ zawiera jedynie 3 i 4 stronę urzędowego formularza. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 31 stycznia 2012 r. skarżący został poinformowany o nieprawidłowym złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, uniemożliwiającym jego właściwe rozpoznanie (k. 304 akt sądowych). Pismem z dnia 1 lutego 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k. 313 akt sądowych).
Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącego dnia 20 lutego 2012 r. (k. 335 akt sądowych). Pomimo jednoczesnego doręczenia skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, po dzień dzisiejszy brak formalny powyższego wniosku nie został uzupełniony.
We wniesionym sprzeciwie skarżący twierdzi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w formie kompletnej, w żaden jednak sposób nie uprawdopodabniając zajętego stanowiska. Z uwagi na odmienne wnioski wypływające z akt sprawy, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 257 ppsa orzekł jak w sentencji.