Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., [...] Burmistrz Miasta L. orzekł o wymeldowaniu S. N. z pobytu stałego w lokalu przy ul. N. nr [...] w L..
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. N..
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., [...] Wojewoda W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej Kpa) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wobec niemożności ustalenia miejsca aktualnego pobytu S. N. postanowieniem Sądu Rejonowego P. N. M. i W. w P. z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...] ustanowiono kuratora w osobie J. W. do reprezentowania nieobecnego uczestnika postępowania w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie.
Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Organ podniósł, iż decyzja o wymeldowaniu została doręczona ustanowionemu kuratorowi w dniu [...] kwietnia 2008 r. (decyzja stała się ostateczna w dniu [...] maja 2008 r.) natomiast S. N. wniósł odwołanie w dniu [...] kwietnia 2009 r., a więc po upływie terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł S. N. wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż uczestniczka postępowania wprowadziła organy w błąd. Skarżący podniósł, iż uczestniczka postępowania posiadała wiedzę o miejscu jego przebywania. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, iż o fakcie wymeldowania dowiedział się przypadkowo składając wniosek o udzielenie informacji co do zasad wyrobienia dowodu osobistego. Zdaniem skarżącego świadkowie w niniejszej sprawie dopuścili się przestępstwa poprzez składanie fałszywych zeznań i to oni w ocenie skarżącego ponoszą odpowiedzialność za całe zdarzenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu z prośbą o umożliwienie mu osobistego uczestnictwa w posiedzeniu Sądu. Skarżący w ślad za skargą powtórzył, iż uczestnicy postępowania popełnili przestępstwo. Skarżący wskazał również, iż uczestniczka postępowania załączyła do wniosku o wymeldowanie kserokopie wyroku eksmisyjnego, który nigdy nie został wykonanu. Skarżący zwrócił uwagę, iż samo wydanie wyroku eksmisyjnego bez prowadzenia egzekucji nie jest równoznaczne z wymeldowanie.
Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik podtrzymał skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej Ppsa) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega,, więc na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy też wskazać, iż na podstawie art. 134 powyższej ustawy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Powyższe oznacza, iż Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję nie jest związany zarzutami skargi i bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa.
Na wstępie podkreślić należy, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Wszelkie więc zarzuty i wnioski wykraczające poza wskazany zakres przedmiotowy, a dotyczące zasadności wymeldowania czy też okoliczności dotyczących postępowania o wymeldowanie, nie mogą być objęte w niniejszym postępowaniu kontrolą Sądu.
Zgodnie z treścią art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż cztemastodniowy termin do wniesienia odwołania obliczany jest od dnia doręczenia decyzji. Przy czym zauważyć należy, iż zgodnie z art. 40 § 1 Kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.
W przedmiotowej sprawie w momencie orzekania przez organ pierwszej instancji, nie było znane miejsce pobytu skarżącego, w związku z czym organ wystąpił w trybie art. 34 § 1 Kpa do Sądu Rejonowego w P. o ustanowienie przedstawiciela strony. Postanowieniem Sądu Rejonowego P. N. M. i W. w P. z dnia [...]marca 2008 r. sygn. akt [...] ustanowiono dla nieznanego z miejsca pobytu S. N. kuratora w osobie J. W.. Wobec powyższego stosownie do art. 40 Kpa doręczeń należało dokonywać ustanowionemu kuratorowi. W konsekwencji termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg od momentu doręczenia decyzji przedstawicielowi.
Decyzję z dnia z dnia [...] kwietnia 2008 r. Burmistrza Miasta L. doręczono ustanowionemu sądownie kuratorowi strony w dniu [...] kwietnia 2008 r. Doręczenie to w świetle ww. regulacji prawnych uznać należy za prawidłowe i skuteczne. Tym samym 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...]maja 2009 r.. Zatem odwołanie złożone w dniu [...]kwietnia 2009 r. wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, strona zaś nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w odwołaniu strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie wskazała przyczyn uchybienia terminu do złożenia odwołania jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona zawarła dopiero w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zawarcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie ma wpływu na ocenę legalności tego postanowienia.
Skoro zatem w niniejszej sprawie skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa, istniały podstawy do wydania rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 134 Kpa.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 Ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 Ppsa oraz § 15 pkt 1 w zw. z § 14 ust 2 pkt 1 lit c oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349: z późn. zm.).
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska jh