Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 października 2010 r. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...] w Poznaniu złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NT 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem nieruchomości położonej w Poznaniu przy ul. K., oznaczonej nr [...], sąsiadującej z działką nr [...], stanowiącą własność skarżącej Spółki. Zdaniem Wspólnoty w jej interesie jest, aby teren objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego był wykorzystywany jako tereny rekreacyjne (zielone).
Pełnomocnik skarżącej wniósł o wydanie postanowienia o odmowie dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi udział w postępowaniu w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Zdaniem Sądu wskazany przepis nie daje podstaw do dopuszczenia Wspólnoty jako uczestnika postępowania w niniejszym postępowaniu ze skargi wniesionej w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na akt prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała nie zapadła wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego określonego przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Artykuł 29 tej ustawy stanowi, iż uchwała w sprawie uchwalenia planu obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.
Z powyższego wynika, że plan jest aktem prawa miejscowego. Skoro więc tryb postępowania w zakresie projektowania, uchwalania i dokonywania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normująca materię należącą do zagospodarowania przestrzennego, to w takim przypadku nie mamy do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Procedura planistyczna jest uregulowana odrębnie i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej.
Z kolei z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, w tym na uchwałę w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, może wnieść do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą rady, o ile wcześniej wezwie radę do usunięcia zarzucanego naruszenia i wezwanie to okaże się bezskuteczne. Taka konstrukcja w/w przepisu wpływa na legitymację skarżącego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami kpa, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone.
Z powyższego wynika więc, że przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym uregulowanym przepisami kpa.
W świetle przytoczonych rozważań wskazać należy, iż naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, wywołanego w niniejszej sprawie zaskarżoną uchwałą otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena ta dotyczy zaś rodzaju naruszenia interesu prawnego podmiotu, który kwestionuje przed sądem legalność przedmiotowej uchwały. Wspólnota Mieszkańców, jako inny podmiot, który nie wniósł skargi we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2004 r. o sygn. OSK 215/04, System Informacji Prawnej "LEX" nr 174009; postanowienie NSA z 10 kwietnia 2008 r. o sygn. II OZP 304/08, "LEX" nr 505982; wyrok z 15 kwietnia 2008 r. o sygn. II OSK 17/08, "LEX" nr 470949; postanowienie NSA z 13 lutego 2009 r. o sygn. II OZ 134/09, "LEX" nr 535053).
W tych okolicznościach orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.