Uzasadnienie
Pismami z dnia (...) r. pełnomocnik Prezydenta Miasta P. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej i Miasta P. H. L. wniósł skargi na postanowienie Wojewody W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postepowania.
Wraz ze skargami pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że w przypadku uchylenia postanowienia Starosty P. z dnia (...) r. znak (...) kontynuowane będzie ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną dawną działkę nr (...) i zostanie wydana decyzja zobowiązująca do wypłaty odszkodowania, pomimo braku rozstrzygnięcia kwestii przymiotu strony osoby na rzecz, której miałoby zostać wypłacone odszkodowanie i pomimo braku rozstrzygnięcia kwestii zasadności orzekania o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość. W przypadku zaś uchylenia zaskarżonego postanowienia, dochodzenia roszczenia zwrotu wypłaconego odszkodowania ze strony skarżących od osoby, która je otrzymała będzie znacznie utrudnione. W tej sytuacji, żeby uniknąć przedwczesnej wypłaty odszkodowania zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może po przekazaniu mu skargi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony skarżącej, warunkowaną obowiązkiem uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających wstrzymanie. Oznacza to, że wskazane w powyższym przepisie kryteria przyznania ochrony tymczasowej muszą być spełnione (realne) w momencie składania wniosku i muszą się one odnosić do aktów lub czynności nadających się do wykonania (wykonalność należy rozumieć jako możliwość realizacji wynikających z nich uprawnień lub obowiązków).
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy wydanego w trybie zażaleniowym przez organ administracji II instancji postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania (uchylającego postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia i zapłaty odszkodowania za nieruchomość). Postanowienie to, dotyczące kwestii wpadkowej, nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie rodzi po stronie skarżących żadnych uprawnień ani obowiązków. Wywiera ono jedynie skutki procesowe, a w takim przypadku w ogóle nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia przez nie szkody (nie tylko znacznej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tej sytuacji zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej nie jest możliwe, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.