Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 września 2007 r. M. K., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył skargi na 3 decyzje Kolegium z dnia 19 czerwca 2007 r. nr [...], [...] oraz [...] w przedmiocie zasiłków celowych. Skarżący w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Jak wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w aktach sprawy Skarżący mieszka w zadłużonym mieszkaniu i utrzymuje się miesięcznie z kwoty 244, 79 zł. przy czym jest to jedyne źródło utrzymania. Nadto jest współwłaścicielem domu w stanie surowym bez gazu, prądu, wody i kanalizacji.
Na podstawie art. 245 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie – w tym przypadku adwokata lub radcy prawnego (art. 245 §2 p.p.s.a.), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §3 p.p.s.a.). Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej uregulowane są w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy jest szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Dla uznania przez Sąd wniosku za uzasadniony decydujące znaczenie ma więc brak możliwości zgromadzenia przez skarżącego środków finansowych. Obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenie postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach spoczywa na wnioskodawcy.
Oceniając informacje przedłożone przez M. K. stwierdzić należy, że może on zostać uznany za osobę, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Sytuacja majątkowa w jakiej znajduje się Skarżący a w szczególności fakt, iż miesięcznie pozostaje skarżącemu na życie kwota 244,72 uniemożliwia zgromadzenie środków koniecznych do opłacenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Zgodnie z art. 239 p.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu administracji w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zatem wniosek skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został umorzony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 161 §1 pkt 3 w związku z art. 166 ppsa, postanowiono jak w sentencji.
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski za nieobecnego sędziego
/-/ E. Makosz-Frymus
JH