Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. odmówił T. S. przyznania prawa pomocy wskazując, że opierając się o treść formularza i jego uzupełnienie przyjąć należy, że złożone oświadczenia nie odzwierciedlają pełnej i rzeczywistej sytuacji rodzinnej, finansowej i majątkowej skarżącego.
W zakreślonym terminie T. S. wniósł sprzeciw, wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu w całości, uzupełnienie i sprostowanie części orzekającej zaskarżonego postanowienia oraz zwolnienie w części z kosztów wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając podkreślił, że zaskarżone postanowienie zawiera błąd formalnoprawny, polegający na braku określenia, że postępowanie w sprawie "umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy udostępnienia akt sprawy" dotyczy postępowania Starosty Średzkiego w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...].04.2016 r. zezwalającej na budowę turbin wiatrowych na terenie Gminy Dominowo, utrzymanej w mocy przez Wojewodę Wielkopolskiego decyzją z dnia [...].07.2016 r.
Ponadto wnioskodawca wskazał, że Sąd nie ustalił prawidłowo stanu formalnoprawnego sprawy, lecz błędnie określił stan majątkowy skarżącego. W ocenie wnioskodawcy wszystkie informacje podane na urzędowym formularzu i w dodatkowych wyjaśnieniach uzupełniających są wiarygodne i zgodne z prawdą oraz obejmują rzeczywistą sytuację rodzinną, finansową i majątkową, natomiast wątpliwości Sądu nie zostały poparte żadnymi racjonalnymi dowodami oraz przekraczają zakres wynikający z ochrony danych osobowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] września 2016 r. Postanowienie doręczono skarżącemu [...] października 2016 r. (k. [...] akt sądowych).
Skarżący pismem z dnia [...] października 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 4 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a.
Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia