Uzasadnienie
M. W. wniósł skargę na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł., skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie ma żadnego majątku, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jego źródłem utrzymania są prace dorywcze przynoszące dochód w wysokości ok. [...] zł. Opisując swą sytuację wnioskodawca wskazał, iż ma zasądzone alimenty na dwóch pełnoletnich synów po [...] zł. oraz [...] zł. na małoletniego syna.
Skarżący wyjaśnił, że mieszkanie wskazane jako adres zamieszkania nie należy do niego, lecz opiekuje się nim pod nieobecność właścicieli i pokrywa wraz ze współlokatorem koszty jego utrzymania. Wnioskodawca opisał również swój stan zdrowia.
Na podstawie art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którymi przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin.
Mając powyższe na uwadze, przy uwzględnieniu deklarowanej wysokości dochodu uzyskiwanego z prac dorywczych, braku majątku oraz faktu zarejestrowania jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uznając więc spełnienie przez wnioskodawczynię przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić dla niego adwokata.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1 i 2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.