Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 sierpnia 2018 r. o sygn. akt IV SA/Po 517/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę W. W. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta i Gminy S., nie orzekając w przedmiocie kosztów postępowania.
Pismem z [...] września 2018 r. pełnomocnik Wojewody wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie: od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.), w składzie jednego sędziego (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, uw. 9 do art. 157). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd powinien w wyroku – stosownie do żądania strony skarżącej zgłoszonego w skardze (lit. b petitum) – orzec o kosztach postępowania (ograniczonych tym przypadku do "kosztów zastępstwa prawnego"), czego błędnie nie uczynił.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie na koszty postępowania składało się jedynie wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł – ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) – gdyż w myśl art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994, z późn. zm.) postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających (a więc m.in. ze skargi wojewody, jako organu nadzoru, na uchwałę rady gminy), jest wolne od opłat sądowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.