Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) r. L. W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na lokal użytkowy (kompleks usługowo-handlowy), dobudowie do istniejącego budynku usługowo-handlowego klatki schodowej przeciwpożarowej oraz budowie zaplecza gastronomicznego na działkach o nr ewid (...),(...) i (...), położonych w S., przy ul. R. (...) i(...).
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast uzasadnienie wniosku zawarto w piśmie z dnia (...)r. będącym odpowiedzią na skargę SKO w Kaliszu. W piśmie tym wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki – wszczęcie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z konstrukcji powyższej normy prawnej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wskazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy wiec od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "Sąd może". Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Analiza uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do stwierdzenia, że strona skarżąca, wbrew ustawowemu wymogowi, nie wskazała okoliczności, które świadczyłyby, że w sprawie rzeczywiście zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ograniczenie motywów wniosku wyłącznie do przytoczenia ustawowej formuły, że wykonanie decyzji "spowoduje trudne do odwrócenia skutki" w postaci wszczęcia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę nie może zostać uznane za wystarczające.
Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął pod uwagę rodzaj planowanej inwestycji, jednakże decyzja o warunkach zabudowy jest dopiero pierwszym etapem procesu inwestycyjnego, który daje inwestorowi prawo wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw strony skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Sama zaś obawa, że w przyszłości takie pozwolenie może zostać wydane na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy, nie uzasadnia jeszcze wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Wszak ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wprowadzając zarazem istotny instrument ochrony interesu inwestora, w postaci możliwości ustanowienia kaucji (art. 35a Prawa budowlanego).
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia