Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 30 maja 2012r.. wydał wyrok oddalający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2011r. sygn. akt IV SA/Po 462/11 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku stałego. Do rozpoznania pozostał złożony wraz ze skargą kasacyjną wniosek radcy prawnego o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem koszty te w żadnej części nie zostały uiszczone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie przepisów § 15 pkt 1 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 c i §14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł., a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie radca prawny J.S. do reprezentowania skarżącego wyznaczony został w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, w związku z czym za sporządzenie skargi kasacyjnej przysługuje mu wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej (§ 15 pkt 1 rozporządzenia) wynoszącej 120 zł., podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika zawartego w piśmie z dnia 3 września 2012r. dotyczącego wyliczenia wynagrodzenia odpowiednio do wartości przedmiotu zaskarżenia (zasiłku stałego za okres maj -wrzesień 2010r.) stwierdzić należy, iż sprawa o dotycząca zasiłku celowego jest "inną sprawą", za prowadzenie której należy się pełnomocnikowi stała kwota, a nie sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, za które przysługuje zmienne wynagrodzenie. Przedmiotem zaskarżenia nie jest bowiem należność pieniężna obliczona zgodnie z okresem przyznania świadczenia lecz decyzja odmawiająca lub przyznająca świadczenie w kwocie innej od spodziewanej przez stronę postępowania.
Mając powyższe na uwadze, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy, nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji postanowienia.
ja