Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Ł. S. (dalej jako Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] (znak [...]) ustalającą warunki zabudowy dla nadbudowy istniejącego budynku "[...]", położonego w [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca napisała, że zaskarżona decyzja stanowi jedną z przesłanek uzyskania pozwolenia na budowę i w konsekwencji realizacji planowanej inwestycji, w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji, z przyczyn oczywistych zachodzi wysokie prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy decyzji ustalającej warunki zabudowy czyli decyzji nie podlegającej "wykonaniu" w wąskim znaczeniu tego terminu, rozumianym jako konieczność spowodowania (w sposób dobrowolny lub przymusowy) zaistnienia takiego stanu rzeczy, który będzie zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, w myśl którego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. może w konkretnym przypadku polegać na wstrzymaniu ("zawieszeniu") skutków prawnych, jakie decyzja ta wywołuje (por. postanowienie NSA z 27.11.2013 r., II OZ 1074/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przywołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny analizował możliwość wstrzymania wykonania decyzji o warunki zabudowy. Niewątpliwie zamiarem Skarżącej jest zablokowanie projektowanej inwestycji.
Oceniając argumentację Skarżącej Sąd stwierdza, że nie zostały wskazane takie okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Jak wskazał NSA w ww. postanowieniu, o możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.
Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że Skarżąca obowiązana jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się na to, że decyzja o warunkach zabudowy ma określone znaczenie prawne w toku postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, a sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego polegającego na nadbudowie istniejącego budynku NZOZ-u, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Tym bardziej, że ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wprowadzając zarazem istotny instrument ochrony interesu inwestora, w postaci możliwości ustanowienia kaucji – zob. art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.).
Tym samym, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Skarżąca nie przytoczyła takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych wszystkich przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.