Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. K. S. (dalej skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej SKO albo Kolegium) z dnia [...] września 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] lipca 2013 r., nr [...], znak [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego w zakresie ochrony zdrowia z parkingiem podziemnym (przychodnia stomatologiczna w poziomie parteru, gabinety lekarskie w poziomie pierwszego i drugiego piętra oraz mieszkania w poziomie trzeciego piętra) na terenie położonym w K. przy ul. [...] oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr [...],[...],[...] i [...] (obręb [...]).
Jednocześnie ze złożeniem skargi skarżąca wniosła o wydanie przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wskazując, że jej wykonanie może pociągnąć za sobą wydanie na jej podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę co spowoduje trudne do odwrócenia skutki (k. 2-5 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie – nie każdy wymaga wykonania (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225, T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 424-430). Aktem administracyjnym nie podlegającym wykonaniu jest decyzja o warunkach zabudowy, której celem pozostaje ochrona ładu przestrzennego w związku z zamiarem realizacji określonej inwestycji.
Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjno-budowlanego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę. Innymi słowy, decyzja o warunkach zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków (postanowienie NSA z 15 stycznia 2014 r., II OZ 1250/13, baza orzeczeń NSA, postanowienie NSA z 27 listopada 2013 r., II OZ 1074/13, baza orzeczeń NSA, postanowienie NSA z 26 listopada 2013 r., II OZ 1081/13, baza orzeczeń NSA).
Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, na które wskazuje skarżąca, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji (zob. też postanowienie NSA z 18 sierpnia 2009 r., II 0Z 665/09, lex nr 552936).
Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd miał na uwadze, że skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, która następnie została utrzymana w mocy przez Kolegium decyzją z [...] września 2013 r. Jak wyjaśniono w literaturze, ewentualnemu wykonaniu podlega wyłącznie akt organu II instancji, który konsumuje byt prawny rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Orzekanie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu oraz poprzedzającego go aktu organu I instancji zostało określone jako działanie pozbawione praktycznej doniosłości (P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 283). Z tego względu należy w tym miejscu dodatkowo podkreślić, że to nie realizacja decyzji z [...] lipca 2013 r., tylko rozstrzygnięcia podjętego przez Kolegium powinna była stanowić przedmiot złożonego przez skarżącą wniosku. Nie wpływa to jednak w jakikolwiek sposób na to, że z uwagi na charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy, zaskarżenie jej do sądu administracyjnego nie korzysta z ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.