Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Pismem z dnia 7 maja 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, do którego dołączył urzędowy formularz "PPF". W uzasadnieniu wniosku wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe a jego źródłem dochodu jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł (potwierdzony kserokopią decyzji przyznającej go). Ponadto oświadczył, iż nie posiada nieruchomości poza "spółdzielczą kawalerką o powierzchni 20,70 m²", żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on nieruchomości poza "spółdzielczą kawalerką o powierzchni 20,70 m²", zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe a jego jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Tym samym nie budzi wątpliwości, że ustanowienie adwokata z wyboru przekracza możliwości finansowe skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.