Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W.G.
Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. Sąd przyznał radcy prawnemu K.P. kwotę 295,20 zł za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
W dniu [...] pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego oraz oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Natomiast podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" cytowanego rozporządzenia wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie należne radcy prawnemu za dokonaną czynność wynosi 120 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23% podatku VAT.