Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SA/Gl 1557/11 przyznał M.D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w K. jako pełnomocnika skarżącego wyznaczyła z urzędu adwokata M.K. Wskazany adwokat po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 października 2012 r. doszedł do przekonania, że brak jest podstaw prawnych do wnoszenia skargi kasacyjnej i wystąpił o przyznanie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wskazanymi przepisami są § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b", § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Według przywołanego przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" stawka minimalna przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynosi 240 zł. Według przywołanego przepisu § 18 za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej nie mniej niż 120 zł Z kolei po myśli § 19 pkt 1 koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych.
Stosownie do przywołanych przepisów oraz wziąwszy pod uwagę rzetelność sporządzonej opinii wymagającej zwiększonego nakładu pracy pełnomocnikowi skarżącego przyznane zostało wynagrodzenie w łącznej wysokości 221,40 zł, na które składa się kwota 180 zł odpowiadająca 150 % stawki minimalnej wraz z należnym podatkiem VAT.
Kierując się treścią przywołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.