Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M.W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że jest osobą samotną, bezdomną, nieposiadającą żadnego majątku, której jedynym dochodem jest zasiłek stały w wysokości [...] zł miesięcznie.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Ze względu na fakt, iż strona z mocy ustawy jest zwolniona od kosztów sądowych (por. art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), ocenie został poddany wyłącznie wniosek w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy okoliczności powołane przez wnioskodawcę pozwalają stwierdzić, że jego sytuacja materialna uzasadnia opłacenie ze środków publicznych fachowego pełnomocnika, który reprezentowałby stronę przed Sądem.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wysokość osiąganego przez wnioskodawcę dochodu. Biorąc pod uwagę realia ekonomiczno - gospodarcze jest on niski i w zasadzie pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Skarżący nie dysponuje zaś majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby wygenerować dodatkowe środki pozwalające na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego. Rozpoznając niniejszy wniosek pod uwagę brano również okoliczności powołane w aktach administracyjnych, potwierdzające położenie materialne strony, które wskazują na to, iż skarżący nie będzie w stanie samodzielnie zdobyć środków na opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Zważyć w tym miejscu zaś trzeba, że wyrokiem z dnia 19 października 2015 r. oddalono skargę, co oznacza, że o ile skarżący nosi się z zamiarem zaskarżenia tego orzeczenia musi skorzystać z usług profesjonalnego pełnomocnika (przymus adwokacki wynikający z treści art. 175 § 1 P.p.s.a.).
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.