Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 29 września 1987 r., sygn. akt IV SA 464/87

Tezy

1. Systematyka ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ nie stwarza podstaw prawnych do uzależnienia zastosowania jej art. 89 ust. 2 od przesłanek wyrażonych w zdaniu otwierającym jej art. 2 ust. 1.

Skoro art. 89 ust. 2 jako przepis szczególny, zamieszczony w rozdziale obejmującym przepisy przejściowe i końcowe, nie zawiera zgodności żądania strony z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, to organ administracji państwowej nie może odmówić zwrotu budynku w nim określonego oraz ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu, powołując się na odmienne jego przeznaczenie w planach zagospodarowania przestrzennego.

2. Decyzja odmawiająca zwrotu budynku określonego w art. 89 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ a także ustanowienia prawa wieczystego użytkowania ze względu na odmienne przeznaczenie nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego, podlega uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny z przyczyny określonej w art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 1 Kpa.