Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł /w trybie art. 127 par. 3 Kpa/ o stwierdzeniu nieważności wydanej w postępowaniu odwoławczym decyzji Wojewody D. z dnia 6 marca 1999 r. w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z realizacją pawilonu handlowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, iż w dniu orzekania w sprawie przez organ wojewódzki /wojewodę/, rozpoznanie odwołania od decyzji kierownika urzędu rejonowego nie należało do tego organu /był on niewłaściwy w sprawie/, bowiem stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ właściwym organem odwoławczym był wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Podstawę stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez organ niewłaściwy stanowił przepis art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa.
W skardze na powyższą decyzję podnosi się zarzuty dotyczące przebiegu postępowania w kwestii pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie ze względu na to, że zarzuty skargi nie dotyczą postępowania nieważnościowego, w którym została wydana zaskarżona decyzja, lecz administracyjnego postępowania ogólnego w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Skarżący nie dostrzegł, że zaskarżona decyzja nie dotyczy tego, czy prawnie dopuszczalne było orzeczenie o wznowieniu robót budowlanych, lecz jej istotą było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej wydanej prezes niewłaściwy organ. W wyniku wydania zaskarżonej decyzji będzie się toczyło postępowanie przed organem w sprawie właściwym /wojewódzkim inspektorem nadzoru budowlanego/, który rozpozna sprawę w aspekcie prawnej możliwości pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, zaś skarżący będzie mógł w tym postępowaniu korzystać z przewidzianych ustawą środków prawnych.
Sprawę natomiast właściwości organu w kwestii orzekania o wznowieniu robót budowlanych przesądziła ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa /Dz.U. nr 106 poz. 668/, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., przekazująca sprawy nadzoru budowlanego, do których należy m.in. wydawanie decyzji o wznowieniu robót budowlanych, organom nadzoru budowlanego, /w pierwszej instancji powiatowym inspektorom nadzoru budowlanego, zaś w drugiej instancji wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego/. Z tego względu wydana po dniu i stycznia 1999 r. decyzja wojewody, będącego organem właściwym do rozpatrywania w postępowaniu odwoławczym tylko spraw architektoniczno-budowlanych, do których nie należą jednak sprawy nadzoru budowlanego, musiała być usunięta z obrotu prawnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako dotknięta wadą określoną w art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa /w sprawie orzekał organ niewłaściwy/.
Zaskarżone rozstrzygnięcie ma ten skutek, iż stosownie do art. 65 par. 1 Kpa całość akt sprawy w celu wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym powinna być przekazana właściwemu terenowo wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.