Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 15 listopada 1993 r., sygn. akt IV SA 186/93

Tezy

1. Budynek, w którym istnieje duże zagrożenie piorunowe powodujące niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia musi być uznany za obiekt znajdujący się w nieodpowiednim stanie technicznym w rozumieniu art. 46 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo Budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./.

2. Skoro art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo Budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ nakazuje chronić bezpieczeństwo ludzi i mienia "zgodnie z wymaganiami współczesnej wiedzy", to za taką wiedzę należy uznać miernik zagrożenia zawarty w obowiązującej normie ochrony odgromowej obiektów budowlanych.

3. Normy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo Budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ są ustaleniami zawierającymi rozwiązania standardowe, zmieniające się wraz z rozwojem nauki i techniki, dopuszczone do stosowania w sytuacjach określonych przepisami materialno-prawnymi.