Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 sierpnia 1999 r. utrzymująca w mocy zakwestionowaną w odwołaniu Aliny i Henryka Ś. decyzję organu I instancji, nakazującą Alinie Ś. dokonanie rozbiórki stacji transformatorowej samowolnie wybudowanej na działce nr hipot. 200 położonej przy ul. K. w L. Decyzja ta doręczona została skarżącym w dniu 24 sierpnia 1999 r. Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona została przez Henryka Ś. w dniu 15 października 1999 r. W skardze Henryk Ś. oświadcza, że z uwagi na nieobecność w miejscu zamieszkania powziął wiadomość o decyzji dopiero 20 września 1999 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zmianami/ skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Dla biegu tego terminu nie ma znaczenia, czy adresat zapoznał się z treścią tego rozstrzygnięcia, a znaczenie procesowe ma tylko sam fakt doręczenia i jego potwierdzenie. Z nim są związane określone w przepisach skutki procesowe.
W sprawie niniejszej decyzja doręczona została w dniu 24 sierpnia 1999 r. w miejscu zamieszkania skarżącego do rąk dorosłego domownika a jednocześnie - strony zobowiązanej z decyzji nakazującej rozbiórkę /odbiór potwierdziła Alina Ś./. Doręczenie zatem, zgodnie z art. 43 Kpa, nastąpiło w tej dacie i termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 września 1999 r. Z tych względów skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 11 maja 1995 r.