Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2026 r. A.S. (dalej: "Skarżąca", "Strona"), działając przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS" lub "Organ") za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu pisma wniosła o wymierzenie NUS grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: P.p.s.a.). Skarżąca podkreśliła, że nie otrzymała informacji o przekazaniu skargi z [...] października 2025 r. w sprawie bezczynności dotyczącej w braku metryki [...]
Skarga ta została zarejestrowana w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod sygn. akt III SAB/Wa 52/25.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Według § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1003), skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone. Nadto § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia przewiduje, iż skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu.
Powołane wyżej regulacje przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi administracyjnemu na wymierzenie organowi grzywny:
- - stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy;
- - złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.
W niniejszej sprawie Sąd rozpoznał wniosek Skarżącej o wymierzenie grzywny NUS za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w odniesieniu do skargi oznaczonej jako "[...].10.2025 w sprawie bezczynności w sprawie braku metryki [...]", która została zarejestrowana w Wydziale III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod sygn. akt III SAB/Wa 52/25" jako skarga Skarżącej na bezczynność NUS w zakresie udostępnienia metryki sprawy.
Skarga powyższa została wniesiona przez pełnomocnika Skarżącej poprzez platformę e-PUAP, za pośrednictwem Organu w dniu 21 października 2025 r.
Zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a. terminy oblicza się co do zasady według przepisów prawa cywilnego (z zastrzeżeniem § 2). Zatem, zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania tej ww. skargi upływał Organowi w dniu 20 listopada 2025 r.
Organ przesłał ww. skargę z urzędowym poświadczeniem przedłożenia oraz oraz odpowiedzią na skargę do Sądu za pośrednictwem platformy e-PUAP na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu w dniu 20 listopada 2025 roku.
Z powyższego wynika, że, wbrew stanowisku Skarżącej, Organ w niniejszej sprawie nie uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd, z wyżej podanych przyczyn, nie dopatrzył się podstaw do wymierzenia Organowi wnioskowanej grzywny. NUS przekazał skargę do Sądu w ustawowym terminie.
Na marginesie Sąd zauważa, że orzeczenie ww. grzywny jest fakultatywne i dopuszczalne jest w okolicznościach konkretnej sprawy odstąpienie od orzeczenia grzywny nawet w razie zaistnienia przesłanek do jej wymierzenia (m.in. w przypadku, gdy wnioskodawca nadużywa prawa).
Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia Strony przez Organ o przekazaniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należy wskazać, że art. 54 § 2 P.p.s.a. nakłada na organ obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Przepis ten nie przewiduje odrębnego obowiązku zawiadomienia strony o dokonaniu tej czynności, a żaden inny przepis prawa również nie ustanawia takiego obowiązku. Wobec powyższego skarga w tym zakresie jest również bezzasadna.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 166 P.p.s.a., oddalił wniosek Skarżącej o wymierzenie grzywny.