Uzasadnienie
R. M. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 8 września 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 17 września 2026 r. (k. 19 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem 24 września 2026 r. (czwartek). W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi.
W dniu 10 września 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej z dnia 2 września 2026 r., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W realiach niniejszej sprawy, skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, zatem wniesiona skarga - w myśl przywołanych regulacji - podlegała odrzuceniu.
Mając też na uwadze, że skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę, należy na marginesie stwierdzić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd jest zobligowany skargę odrzucić (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Go 57/12 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4, poz. 207).
W konsekwencji powyższego należało przyjąć, że cofnięcie skargi może mieć miejsce jedynie, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi, zatem wniesiona skarga nie wszczęła postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.