Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczący Wydziału III z 13 sierpnia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, podanie numeru PESEL oraz oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą to wezwanie doręczono 25 sierpnia 2026 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 18 akt sąd.). Wezwanie nie zostało wykonane.
Pismem z 26 sierpnia 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 57 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 tej ustawy. Jednymi z wymogów określonym w art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. jest oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń (lit. a) oraz podanie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (lit. b).
Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 26 sierpnia 2026 r. strona skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; 27 VI 2008 r., II OSK 923/08 i 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA).
Z uwagi na stan faktyczny i okoliczność, że braki wskazane w wezwaniu nie zostały uzupełnione, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.