Uzasadnienie
Pismem z dniu 6 lipca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz przedstawienia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy 9 lipca 2026 r., a powtórnie 17 lipca 2026 r. (dowód: adnotacja na kopercie - k. 16 akt sąd.). Sad przyjął skutek doręczenia przesyłki 23 lipca 2026 r.
Braki skargi nie zostały uzupełnione.
Pismem z 3 czerwca 2026 r. (data wpływu do Sądu: 10 lipca 2026 r. – k.13) strona skarżąca oświadczyła, że cofa złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.".
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odpis wezwania doręczono stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., w myśl którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 – 2). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (prawna fikcja doręczenia). W tak zakreślonym terminie, odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III został doręczony stronie skarżącej 23 lipca 2026 r., w związku z czym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu mijał 30 grudnia 2026 r.
Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 6 sierpnia 2026 r. strona skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; 27 VI 2008 r., II OSK 923/08 i 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA).
Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie wykonała wezwania i nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia oraz nie uiściła wpisu sądowego, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a.