Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 maja 2026 r. M. S. działając jako pełnomocnik M. R. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego Y. R. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W tym samym dniu na rachunek bankowy tut. Sądu wpłynęła kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od powyższej skargi (k. 11 akt sądowych).
W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego skarżącej, oznaczenie miejsca zamieszkania przedstawiciela ustawowego strony skarżącej (w razie jego braku – adresu do doręczeń), a także nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 czerwca 2026 r. (k. 19 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 24 czerwca 2026 r. (środa). W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi.
W dniu 6 lipca 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo organu z dnia 30 czerwca 2026 r., z którym przekazano uwierzytelnioną kopię decyzji o udzieleniu stronie skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy do dnia 30 czerwca 2028 r. (k. 15 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych.
W myśl art. 27 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Zgodnie natomiast z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jednocześnie należy w okolicznościach niniejszej sprawy przypomnieć też, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, o czym stanowi art. 33 p.p.s.a. Stosownie jednak do treści art. 37 § 1 zd. pierwsze i czwarte p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a ponadto gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., o sygn. akt III OPS 2/25, podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a.
Sąd wyjaśnia również, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd." Jak wynika z treści podjętej przez NSA uchwały numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy (nie administracyjnych – co wymaga podkreślenia Sądu), a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 12 czerwca 2026 r. (k. 12 akt sądowych), pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie doręczono w dniu 17 czerwca 2026 r., zaś termin na uzupełnienie braków upłynął z dniem 24 czerwca 2026 r. (środa). Strona skarżąca nie uzupełniła jednak braków formalnych skargi do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi (punkt I sentencji postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.