Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 marca 2026 r. A. O. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2026 r. (k-10) wezwano stronę skarżącą do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 kwietnia 2026 r. (k-14). Termin na uzupełnienie braków upłyną z końcem dnia 16 kwietnia 2026 r. Strona skarżąca nie uzupełniła braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (o których mowa w pkt. 1-5 tego przepisu) jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga strony skarżącej nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Ponadto strona skarżąca wezwana do wykazania wniesienia ponaglenia nie wykonała wezwania Sądu.
Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi.
Mając powyższe na względzie, skoro w sprawie strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia ani nie uiściła wymaganego wpisu, skarga podległa odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.