Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. G. M. (dalej jako: "skarżąca") złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica (dalej jako: "organ") w przedmiocie rozpatrzenia petycji w zakresie modyfikacji przebiegu linii autobusowej.
W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do merytorycznego rozpatrzenia petycji mieszkańców z dnia 4 września 2025 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła organowi zignorowanie ustawowych procedur, wskazując, ze Burmistrz osobiście zapoznał się z petycją w dniu jej wpływu, jednak nie przekazał jej formalnie do właściwego organu w trybie art. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 870, dalej jako: "ustawa o petycjach") i nie zawiadomił o tym podmiotu wnoszącego. W ocenie skarżącej, poprzestanie przez organ wyłącznie na wewnętrznej dekretacji pisma do Rady Miejskiej skutkowała tym, ze petycja nadal znajduje się w organie, a bieg terminu na jej rozpatrzenie dla Rady Miejskiej w ogólne się nie rozpoczął.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując, że Burmistrz nie był podmiotem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej petycji.
W piśmie z dnia 13 marca 2026 r. skarżąca w całości podtrzymała dotychczasowe wnioski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego w zakresie skarg na bezczynność określa art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach lV, V i Vl ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jednocześnie należy zauważyć, iż przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość określenia przez ustawodawcę innych rodzajów spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Jak bowiem stanowi ten przepis, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przepisem szczególnym, o jakim mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a., jest m.in. art. 101a u.s.g. Zgodnie z tą regulacją, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, stosuje się odpowiednio przepisy art. 101 u.s.g., który dotyczy skarg na uchwały i zarządzenia w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Przypomnieć jednak trzeba, iż przedłożona sądowi skarga dotyczy bezczynności organu wykonawczego gminy w zakresie nadania petycji właściwego biegu. Przepis art. 9 ust. 2 ustawy o petycjach przyznaje organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego kompetencję do rozpatrywania petycji do tych organów złożonych. Stosownie do treści art. 13 ust. 2 i art. 15 ustawy o petycjach sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania w sprawach petycji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), dalej jako: ''k.p.a.''. Oznacza to, że do petycji odpowiednie zastosowanie mają unormowania zawarte w Dziale VIII k.p.a. ''Skargi i wnioski''. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji RP).
Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.
Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu, załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego sądu, określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Gdańsku z 6 marca 2026 r., sygn. akt lll SA/Gd 13126).
W orzecznictwie przyjmuje się, że sposób procedowania w przedmiocie petycji pozostaje poza zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, bowiem ani wskazana ustawa o petycjach, ani żadne inne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego działań realizowanych w ramach tego postępowania. Podkreśla się, że rozpatrzenie petycji następuje w formie czynności materialno - technicznej, to jest zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a tylko takie akty stanowią przedmiot kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.
W konsekwencji, kontroli sądów administracyjnych na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i przepisów szczególnych nie została również poddana bezczynność organów władzy publicznej w przedmiocie rozpatrzenia petycji (vide postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt ll SAB/Po 81/20, WSA w Kielcach z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt ll SAB/Ke 81/21, WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SAB/Go 5/22).
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że ewentualna bezczynność organu wykonawczego gminy w przedmiocie załatwienia petycji nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a skargę na jego bezczynność w tej sprawie można wnieść na zasadach określonych w Dziale Vlll k.p.a. ''Skargi i wnioski'' do organu właściwego wyznaczonego na podstawie art. 229 pkt 2 i 3 k.p.a. w zw. z art. 15 ustawy o petycjach.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.