Uzasadnienie
Skarżący M.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy, uzasadniając to "przymusem adwokacko-radcowskim", czyli obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Dodał, że nie ma możliwości sfinansowania jego ustanowienia we własnym zakresie. Skarżący nie osiąga dochodów, ani nie posiada żadnego majątku. Oświadczył, że ma córkę. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...]. Wyjaśnił nadto, że od czasu toczącego się wcześniej postępowania o przyznanie prawa pomocy jego sytuacja materialna nie zmieniła się.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Jakkolwiek w formularzu Skarżący zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, to jednak jego wniosek należało rozpoznać wyłącznie w zakresie żądania ustanowienia pełnomocnika. Skarżący korzysta już bowiem z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). W myśl tego przepisu nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W niniejszej sprawie postanowienie takie wydane zostało w dniu 14 listopada 2014 r. Na jego mocy Skarżącego zwolniono od kosztów sądowych. Zwolnienie to obejmuje również wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej, w przypadku zaskarżenia wydanego wobec Skarżącego wyroku oddalającego jego skargę.
Wniosek Skarżącego o ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący w dalszym bowiem ciągu przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Aktualnie nie uzyskuje żadnego dochodu, z którego mógłby sfinansować wynagrodzenie względem wybranego pełnomocnika. Skarżący nie dysponuje także żadnym majątkiem, ani oszczędnościami.
Z tych względów uznano, że sytuacja majątkowa i finansowa w jakiej znajduje się Skarżący nie pozwala mu na samodzielne ponoszenie kosztów niniejszego postępowania.
W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.