Uzasadnienie
Skarżący – M. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej na 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 P.p.s.a.).
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego - w niniejszej sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu, Skarżący uznając, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. pozostaje w bezczynności w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej na 2011 r., przed złożeniem skargi do Sądu winien był wezwać Dyrektora Izby Skarbowej w W. do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 P.p.s.a.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby Skarżący wystąpił przed wniesieniem skargi do Sądu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego uznać należy, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 4 P.p.s.a. Tym samym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.