Uzasadnienie
J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wyłączenia pracowników.
W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 25 sierpnia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy powyższe zarządzenia nie zostały odebrane przez skarżącego pomimo awizowania przesyłki w dniu 28 sierpnia 2026 r. i 7 września 2026 r. (vide k. 110 akt sąd.), w związku z czym przesyłkę w dniu 14 września 2026 r. zwrócono na adres Sądu.
Uwzględniając treść art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) w przedmiotowej sprawie należało przyjąć, że przesyłka została doręczona adresatowi w trybie doręczenia zastępczego z dniem 11 września 2026 r. Termin do uzupełnienia braków upływał zatem dnia 18 września 2026 r.
W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z informacji uzyskanych od Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Poznaniu wynika, że nie odnotowano też wpływu przedmiotowego wpisu w kwocie 100 zł. (k.112 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi, a jednocześnie pouczony o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że strona skarżąca, w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła należnej opłaty od skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.