Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adw. K. K. W dniu 17 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lutego 2016 r.
Pismem z dnia 13 czerwca 2018 r. pełnomocnik poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, że nie wykonuje już zawodu adwokata i jednocześnie wnosi o przyznanie kosztów dotychczas świadczonej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W związku z powyższym w dniu 3 lipca 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego kolejnego pełnomocnika z urzędu w osobie adw. P. W. Wyznaczony pełnomocnik udzielił substytucji adw. E. Z. do zastępowania w sprawie toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o sygn. I OSK 2817/16. Adw. E. Z. brała udział w rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. popierając sporządzoną i wniesioną przez poprzedniego pełnomocnika skarżącego skargę kasacyjną. Pismem z dnia 8 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącego adw. P. W. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości, bądź w części.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Postanowieniem z dnia 1 października 2018 r. referendarz sądowy WSA w Lublinie przyznał adw. K. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Do rozpoznania pozostaje zatem wniosek kolejnego pełnomocnika z urzędu adw. P. W. związany z udzieleniem stronie pomocy prawnej poprzez reprezentację skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 lipca 2018 r.
Stosownie do unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), dalej jako rozporządzenie, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, opłata za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził sprawy ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Adw. P. W. nie brała udziału w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, nie sporządziła również i nie wniosła kasacji. Świadczenie przez nią pomocy prawnej polegało na udziale w rozprawie przed NSA i popieraniu wniesionej przez poprzedniego pełnomocnika skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego wynagrodzenie kolejnego pełnomocnika wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (wynoszącej 240 zł), tj. 180 zł netto (240 zł x 75% = 180 zł). Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem w drugiej instancji wynosi 221,40 zł brutto (180 zł + 41,40 zł należnego podatku od towarów i usług).
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie.
§ 1.