Uzasadnienie
P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 26 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwania uznano za doręczone skarżącemu w trybie "awizo" w dniu 17 września 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.)
Dodatkowo należy wyjaśnić, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, w myśl której niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przywołanej uchwały podkreślono, że poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli w pierwszym piśmie w sprawie strona nie wskazała swojego numeru PESEL, to taki brak pisma podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest uprawniony do podejmowania czynności procesowych za stronę, w szczególności uzupełniania braków formalnych pisma.
Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2019 r., I FSK 116/17). Uchwała ta ma zatem charakter wiążący. Nie można jej więc pominąć również przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.
Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Stosownie zatem do art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi terminie w 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz pouczony, że nieusunięcie ww. braków we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków skargi została uznana za doręczoną skarżącemu w trybie "awizo" w dniu 17 września 2026 r. (zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a.). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie 24 września 2026 r. Braki nie zostały uzupełnione w terminie, co uniemożliwia nadanie biegu skardze.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.
ds