Uzasadnienie
W dniu 2 sierpnia 2020 r. K. J. (dalej: "skarżący") złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia.
Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w dniu 7 sierpnia 2020 r. przekazał sprawę Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością. Postanowieniem nr 28/2020/ZSK z dnia 18 sierpnia 2020 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Postanowieniem z dnia 25 września 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Prawomocnym wyrokiem z dnia 6 października 2020 r. (sygn. akt III SAB/Kr 126/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
25 lutego 2026 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 sierpnia 2020 r.
Komendant Powiatowy Policji w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe stanowisko orzekający w sprawie Sąd w pełni aprobuje.
W rozpoznawanej sprawie 25 lutego 2026 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. Postanowieniem z dnia 25 września 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 18 sierpnia 2020 r. odmawiające skarżącemu wydania zaświadczenia zgodnie z wnioskiem z 2 sierpnia 2020 r.
Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postępowania administracyjnego ostatecznym (i prawomocnym) postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 25 września 2020 r., a nawet po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/20 oddalającym skargę.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.