Uzasadnienie
K. J. (dalej "Skarżący") w dniu 12 grudnia 2025 roku złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia. Przedmiotowy wniosek został przekazany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem rozpatrzenia, zgodnie z właściwością.
Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem z 17 grudnia 2025 roku odmówił Skarżącemu wydania zaświadczenia. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2026 roku utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie.
Pismem z 2 sierpnia 2026 r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 grudnia 2025 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż "pełnił czynną służbę w MO/Policja w warunkach szczególnie zagrażających zdrowiu i życiu" oraz "pełnienie czynnej służby w Policji na stanowiskach służbowych ogniw prewencji, patrolowo-interwencyjnych w warunkach szczególnie zagrażających zdrowiu lub życiu policjanta". Skarga ta została poprzedzona wniesieniem do organu ponaglenia z 2 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia stanowi bezwzględny warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność. Sąd podkreśla, że skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi można rozważać jedynie w przypadku skutecznie wniesionego ponaglenia, w tym także dochowania właściwej formy jego wniesienia. Niedochowanie tej formy powoduje bezskuteczność takiego ponaglenia, co z kolei skutkuje niedopuszczalnością skargi na bezczynność (postanowienie WSA w Poznaniu z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SAB/Po 20/26, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł ponaglenie z 2 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP (k. 16 i 17 akt adm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 63 § 1 k.p.a. obowiązującym w dacie nadania ponaglenia, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 147 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r., poz. 3), doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Powyższe oznacza, że po tej dacie ePUAP przestał być równorzędnym kanałem ogólnej korespondencji, a obieg korespondencji elektronicznej dokonywany jest przez system e-Doręczeń (por. wyrok WSA w Krakowie z 12 czerwca 2026 r., sygn. akt II SAB/Kr 88/26; postanowienie WSA w Gliwicach z 21 maja 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 512/26). A zatem ponaglenie w niniejszej sprawie nie zostało wniesione w prawidłowej formie, a więc jest nieskuteczne.
Konsekwencją nieskutecznego wniesienia ponaglenia jest uznanie, że skarga nie została nim prawidłowo poprzedzona. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona skutecznym ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..
Niezależnie jednak od powyższego nawet przyjęcie, że skarga została złożona z zachowaniem właściwego trybu jej wniesienia, podlegałaby ona odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po zakończeniu postępowania zainicjowanego wnioskiem z 12 grudnia 2025 r. o wydanie zaświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd w pełni aprobuje pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, przed złożeniem skargi na bezczynność, organ Policji rozpoznał wniosek Skarżącego i wydał postanowienie z 17 grudnia 2025 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Organ II instancji utrzymał to postanowienie w mocy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o odrzuceniu skargi.