Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 29 marca 2020 r., K. J., zwany dalej skarżącym, zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2020 r. nr AF.WO.37.599.2014/ZAŚ/AJ Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił wydania zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2020 r. nr 14/SWA/BF/2020 Komendant Główny Policji utrzymał w mocy ww. postanowienie.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1846/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. postanowienie z dnia 26 sierpnia 2020 r.
W dniu 26 lipca 2026 r. skarżący wniósł ponaglenie na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z wniosku z dnia 29 marca 2020 r.
W dniu 28 lipca 2026 r. (identyfikator DOK254260052), drogą e-PUAP skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 marca 2020 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na niedopuszczalność skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej w skrócie -"P.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19, publik. w CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Sąd aprobuje powyższy pogląd NSA, wyrażony we wskazanej co dopiero uchwale i uznaje go za własny.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, organ Policji rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 29 marca 2020 r. i wydał przewidziane prawem postanowienie w dniu 15 kwietnia 2025 r., znak: AF.WO.37.599.2014/ZAŚ/AJ, o odmowie wydania zaświadczenia.
Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz.143), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia