Uzasadnienie
L. R. (dalej: skarżący), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody Małopolskiego w sprawie udzielenia pozwolenia na pobyt stały.
W piśmie z dnia 25 czerwca 2026 r., zaadresowanym do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, skarżący zwrócił się o wycofanie skargi, którą złożył na toczące się postępowanie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2026 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie czy pismo to stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi zarejestrowanej w tut. Sądzie pod sygn. III SAB/Kr 158/26 na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zezwolenia na pobyt - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący cofnął skargę, co skutkować będzie umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Odpis ww. zarządzenia, skarżący odebrał w dniu 14 lipca 2026 r., ale nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a., postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w powołanym wyżej przepisie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że w piśmie z dnia 25 czerwca 2026 r. skarżący wyraził wolę wycofania skargi złożonej na toczące się postępowanie. Z uwagi na to, że pismo zostało skierowane do organu, a nie bezpośrednio do Sądu, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania czy pismo to należy traktować jako oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 158/26.
Wezwanie to zawierało wyraźne pouczenie, że brak odpowiedzi w terminie 7 dni spowoduje uznanie, iż skarżący cofnął skargę, co skutkować będzie umorzeniem postępowania. Skarżący odebrał odpis powyższego zarządzenia w dniu 14 lipca 2026 r., ale nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarżący cofnął skargę w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd, dokonując oceny dopuszczalności tej czynności w świetle art. 60 p.p.s.a., nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub mogło spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy.