Uzasadnienie
Pismem z 31 grudnia 2025 r. Z.J. wniósł skargę bezczynność Prezydenta Miasta M. w przedmiocie zaniechania usunięcia skutków prawnych decyzji która nie weszła do obrotu prawnego.
Pismem z 2 kwietnia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, że wyczerpała tryb wniesienia skargi – a mianowicie przed wniesieniem skargi do sądu, wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia.
W piśmie z 12 kwietnia 2026 r. skarżący oświadczył, że wielokrotnie przed wniesieniem skargi podejmował wobec organu działania zmierzające do usunięcia stanu bezczynności. Wskazał na pisma z 8 lutego 2026 r., 15 stycznia 2026 r. oraz 23 stycznia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie poprzedził wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem w trybie art. 53 § 2b p.p.s.a. ponieważ wszystkie pisma wskazane przez skarżącego zostały wniesione po nadaniu skargi i do niewłaściwego organu więc nie spełniają wymogów ponaglenia.
Sąd uznał zatem, że skoro w niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, to jego skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.