Uzasadnienie
M.V.P.C. (dalej: "Skarżąca", "strona") reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika procesowego pismem z 21 maja 2026 r. wniosła skargę na bezczynność i opieszałość Wojewody Śląskiego zarzucając temu organowi rażące naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku Skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Zastępczyni Przewodniczącego III Wydziału tut. Sądu z 23 czerwca 2026 r. wezwano stronę do usunięcia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu należnego od skargi w terminie 7 dni. Odrębnym wezwaniem z 13 lipca 2026 r. wezwano wnoszącego skargę pełnomocnika do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania imieniem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi lub jego uwierzytelnionego odpisu. W obu wezwaniach strona została pouczona o skutkach ich niewykonania w terminie. Odpis zarządzenia o wezwaniu wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi drogą elektroniczną w dniu 13 lipca 2026 r.
Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 20 lipca 2026 r.
W dniu 18 lipca 2026 r. doszło do obciążenia rachunku bankowego kancelarii pełnomocnika na korzyść rachunku bankowego prowadzonego dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na kwotę 500 zł, obejmującą wpisy w pięciu sprawach toczących się przed tut. Sądem, w tym m.in. wpis w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis pełnomocnika, jeżeli strona działa za jego pośrednictwem.
Z art. 36 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Równocześnie osoba działająca imieniem osoby prawnej powinna wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 w zw. z art. 28 ust. 1 p.p.s.a.). Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa. Natomiast nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy (por. uchwała NSA z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25).
Wziąwszy powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że w terminie 7 dni zapoczątkowanym doręczeniem wezwania z 13 lipca 2026 r. (k. 37), który upływał z dniem 20 lipca 2026 r., strona nie usunęła braku formalnego skargi będąc pouczona o związanych z tym konsekwencjach prawnych. Pismo pełnomocnika, do którego załączono dokument pełnomocnictwa do działania imieniem strony nadano w dniu 21 lipca 2026 r. ([...]), a zatem z przekroczeniem ww. terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 i art. 215 § 1 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.
Braki fiskalne skargi zostały usunięte w terminie.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie skarga w związku, z którą uiszczono wpis podlegała z przyczyn wyżej podanych odrzuceniu. Wobec powyższego kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od tej skargi należy zwrócić, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.