Uzasadnienie
B. K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 kwietnia 2026 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braku formalnego poprzez podanie numeru pesel skarżącej.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do skarżącej, awizowana była po raz pierwszy w dniu 13 maja 2026 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie była powtórnie awizowana w dniu 21 maja 2026 r. Zwrot niepodjętej przesyłki nastąpił w dniu 28 maja 2026 r.
Na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie udzielono jakiejkolwiek odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku.
Niepodanie numeru pesel stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl ostatnio powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że skarżąca nie uzupełniła, pomimo wezwania, braku formalnego skargi, która - będąc pierwszym pismem procesowym w sprawie - nie zawierała jej numeru pesel.
W niniejszym przypadku siedmiodniowy termin przewidziany dla usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 3 czerwca 2026 r., gdyż przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej w drodze fikcji, przewidzianej w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią ostatnio przywołanego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, skierowana do skarżącej, była po raz pierwszy awizowana w dniu 13 maja 2026 r. a następnie powtórnie w dniu 21 maja 2026 r. Ponieważ przesyłki nie podjęto w terminie, została zwrócona nadawcy w dniu 28 maja 2026 r., a zgodnie z art. 73 p.p.s.a. uznaje się ją za doręczoną z dniem 27 maja 2026 r., tj. z upływem 14 dni od pierwszego awizowania przesyłki. Zatem 7-dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 3 czerwca 2026 r.
Ponieważ brak formalny skargi nie został uzupełniony, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.