Uzasadnienie
Pismem z 5 maja 2025 r. B. K. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w kwestii dotyczącej dodatku mieszkaniowego.
W odpowiedzi na skargę z 15 maja 2025 r. organ wniósł o jej odrzucenie zwracając uwagę, że w sprawie nie zostało wniesione przez skarżącą ponaglenie..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691, dalej: k.p.a.).
Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.).
Na mocy art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji strona skarżąca obowiązana jest wykazać, że skorzystała z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z ponagleniem na bezczynność organu. Tym samym Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a.
W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.