Uzasadnienie
D. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2026 r., wezwano skarżącego do ich usunięcia, poprzez podanie adresu zamieszkania.
Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, datowanym również na dzień 10 września 2026 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
W wydanych zarządzeniach zakreślono termin siedem dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone w dniu 16 września 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. nr 26 akt sądowych) i na dzień wydania niniejszego postanowienia pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania strony wnoszącej pismo, a w razie jego braku - adresu do doręczeń.
Niewskazanie adresu zamieszkania strony skarżącej stanowi istotny brak formalny skargi, wskutek którego nie można nadać jej biegu. Oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej ma bowiem istotne znaczenie dla doręczeń pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednocześnie sąd nie może podejmować za stronę czynności zmierzających do uzupełnienia braków pisma i poszukiwać w aktach administracyjnych tych istotnych elementów pierwszego pisma wnoszonego do sądu administracyjnego (skargi), jakimi są adresy zamieszkania strony skarżącej.
Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Z kolei stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie.
W rozpoznawanej skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi (określonych w zarządzeniu z dnia 10 września 2026 r.) oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Wezwania zostały doręczone w dniu 16 września 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 23 września 2026 r.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.