Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 września 2026 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 577/26, zobowiązano Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku skarżącego D. B. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzono, że Wojewoda Pomorski dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalono skargę w pozostałym zakresie oraz zasądzono zwrot kosztów postępowania.
Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania wyroku, w części wstępnej orzeczenia oraz w sentencji nieprawidłowo zapisał nazwisko strony wnoszącej skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w części wstępnej wyroku oraz w sentencji błędne oznaczenie nazwiska skarżącego. Powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas jego sporządzania i wynikał z faktu wpisania nazwiska "B.", podczas gdy prawidłowe brzmienie nazwiska strony to "B.". Sąd zwraca uwagę, że na oczywisty charakter powyższego błędu wskazuje choćby proste zestawienie wyroku z wniesioną skargą, z odpowiedzią na skargę czy też z wnioskiem złożonym przez stronę o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Z dokumentów tych wynika, że doszło do omyłkowego wpisania w nazwisku nieprawidłowej litery, co spowodowało zmianę jego brzmienia, wymagającą sprostowania.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.