Uzasadnienie
Pismem z 27 lipca 2026 r. spółka C. sp. z o.o. w Z. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła poprzez pełnomocnika skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2026 r. nr 0201-IGC.4823.20.2026 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z 19 marca 2026 r. nr 458000-CZC-3.4823.273.2025 nakładającą karę pieniężną za naruszenie ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. 2024 r. poz. 1218 ze zm.).
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 31 sierpnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania doręczono 10 września 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 51 akt administracyjnych).
W dniu 22 września 2026 r. na adres ePUAP tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej stanowiące odpowiedź na wezwania z 31 sierpnia 2026 r. Do pisma pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo, potwierdzenie uiszczenia wpisu w dniu 18 września 2026 r. oraz potwierdzenie swojej niezdolności do pracy w dniach od 16 do 21 września 2026 r. w postaci zdjęcia formularza elektronicznego.
W treści pisma pełnomocnik skarżącej spółki zamieścił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnego i fiskalnego skargi. Poinformował, że przyczyną uchybienia była nagła choroba uniemożliwiająca mu wykonywanie obowiązków zawodowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Według art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Równocześnie z wnioskiem, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione są łącznie cztery przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu wniesiono w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, wnioskodawca uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, jednocześnie z wnioskiem została dopełniona czynność, dla której określony był termin, uchybienie terminowi wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem wszystkie wskazane powyżej wymogi zostały spełnione. Wniosek o przywrócenie terminu wpłynął do tut. Sądu z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., liczonego od 22 września 2026 r. czyli ustania przyczyny uchybienia terminowi, bowiem tego dnia pełnomocnik strony skarżącej podjął obowiązki zawodowe. Wraz z wnioskiem uzupełnił braki fiskalny oraz formalny, co wypełnia warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a. (strona dokonała czynności, których nie dokonała w terminie).
Ponadto należy stwierdzić, że uchybienie terminowi wywołuje ujemne skutki dla strony (upływ terminu do wniesienia skargi na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej).
Ostatnią z niezbędnych przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminowi. Art. 87 § 2 p.p.s.a. nakłada na stronę skarżącą obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15).
Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, LEX).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentujący stronę skarżącą uprawdopodobnił, że w okresie od 16 do 21 września 2026 r. był niezdolny do pracy. Nagła choroba stanowi obiektywną okoliczność, na którą strona pozostaje bez wpływu. Należy więc uznać, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy.
Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi należało uznać za zasadny.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.