Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną M. W. od opisanego w sentencji niniejszego postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r.
Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] r.
Pismem sporządzonym osobiście, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. M. W. wywiódł zażalenie od opisanego powyżej postanowienia z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym. Nie można go jednak wnieść od wyroku, gdyż środek ten nie dotyczy orzeczeń merytorycznych. Przedmiotem zażaleń są zatem postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi, tak jak w przypadku postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a.).
Co do zasady w postępowaniu zażaleniowym nie obowiązuje przymus zastępstwa, jednakże ustawodawca – regulując instytucję zażalenia od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej – uzależnił skuteczność jego wniesienia m.in. od sporządzenia go przez profesjonalne podmioty. Podmiotami tymi są, zgodnie z treścią art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., adwokat, radca prawny. Niesporządzenie zaś zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, powodującym jego odrzucenie stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 30 września 2004 r., OZ 474/04, niepubl.),stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W roz- poznawanej sprawie skarżący, który nie wykazał by przysługiwały mu uprawnienia podmiotów wymienionych w przepisie art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., choć prawidłowo pouczony, samodzielnie sporządził oraz wniósł zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czym bezspornie naruszył dyspozycję przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a., w związku z czym postanowiono jak w sentencji.