Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po połączeniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. spraw o sygnaturze III SA/Wa 950/09 i III SA/Wa 951/09 do wspólnego prowadzenia i rozstrzygnięcia oddalił dwie skargi P. K. na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r. Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 oraz 2007 r.
Z akt sądowych wynika, iż odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu dnia 11 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 58 akt sądowych).
Wnosząc w terminie skargę kasacyjną od wyroku obejmującego połączone sprawy, pełnomocnik Skarżącego uiścił 100 zł wpisu stałego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik Skarżącego poinformował, iż skarży w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 950/09.
W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 23 lutego 2010 r. nie stwierdzono wpływu pozostałej części kwoty w wysokości 100 zł z tytułu wpisu stałego do drugiej ze spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić w części dotyczącej oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r.
Nr [...].
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta wolą ustawodawcy ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych.
Z dyspozycji art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga kasacyjna. Stosownie do art. 219 § 1 P.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, a według art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygnatura akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji RP, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów.
Z powyższych przepisów oraz z treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego wynika więc, iż profesjonalny pełnomocnik (radca prawny lub adwokat) wnosząc do sądu pismo (skargę, skargę kasacyjną) podlegające opłacie stałej powinien uiścić wpis we właściwej wysokości bez wezwania sądu. W przeciwnym razie naraża się na skutek nie podjęcia czynności przez sąd lub odrzucenia skargi bądź skargi kasacyjnej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie wpis od skarg wynosił 200 zł tj. po 100 zł od każdej ze spraw - § 1 pkt 1 wskazanego wyżej rozporządzenia. Stosownie zaś do § 3 tegoż rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Nadmienić należy, że Skarżący złożył dwie skargi na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] i Nr [...]. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. Sąd połączył te dwie sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. A w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 950/09 oddalił obydwie skargi. Podkreślić należy, że połączenie kilku spraw na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia ma charakter techniczny i nie powoduje, że tworzy jedną nową sprawę.
Zatem pełnomocnik Skarżącego winien był uiścić 200 zł wpisu od skargi kasacyjnej, bo ta kwota jest połową uiszczonego wpisu od skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. Sąd wskazuje, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 11 stycznia 2010 r. Dzień ten był również ostatnim dniem, w którym należało uiścić wpis stały od złożonej skargi kasacyjnej. Tymczasem, jak wynika z kontroli dokumentów księgowych Sądu, do dnia 23 lutego 2010r. pełna kwota wpisu od skargi kasacyjnej nie została w sprawie uiszczona. Pełnomocnik uiścił jedynie 100 zł wpisu.
Mając na uwadze to, że w piśmie procesowym z dnia 1 lutego 2010 r. pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, że zaskarża w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 950/09 nie wskazując numeru decyzji, od której został uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł pełnomocnik Sąd uznał, że ta kwota została wpłacona od skargi kasacyjnej od części wyroku oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...].
Uznając zatem, iż wniesiona skarga kasacyjna została złożona przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) oraz podlegała wpisowi stałemu, który został uiszczony jedynie w części, Sąd stwierdził, iż zachodzi wymieniona w art. 221 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi kasacyjnej w części dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. o Nr [...].
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 221 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.