Uzasadnienie
Skarżący – P. N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że w chwili obecnej jest osobą bezrobotną. Choruje na [...] i nie może podjąć stałej pracy. Utrzymuje się z prac dorywczych. Niewielki dochód uzyskuje również z posiadanej ziemi. Oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwiema córkami. Poza nieruchomością rolną (0.39 ha) nie posiada majątku. Z żoną ustanowili rozdzielność majątkową i w konsekwencji nie ma dostępu do żadnych jej spraw finansowych i majątkowych.
Na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), skarżący został wezwany do nadesłania dokumentów oraz złożenia wyjaśnień dotyczących jego sytuacji finansowej, w termie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 marca 2017 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Z kolei w dniu 4 kwietnia 2017 r. uiścił należny w sprawie wpis sądowy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z powyższym to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.
Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie, oświadczenia skarżącego zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W związku z tym, w celu dokonania rzetelnej oceny sytuacji materialnej skarżącego, referendarz sądowy, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 P.p.s.a., wezwał go do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia i dokumenty. Z tego obowiązku skarżący nie wywiązał się.
Brak jest zatem przekonywujących podstaw do stwierdzenia, że sytuacja, w której się znajduje wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., a tym samym uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.