Uzasadnienie
Skarżąca R. M. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że nie pracuje i nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Skarżąca ma na utrzymaniu troje dzieci, które wychowuje sama. Na najmłodszą córkę otrzymuje 500 zł z funduszu alimentacyjnego. Starsza córka jest studentką, nie pracuje. Syn jest osobą niepełnosprawną i pobiera rentę socjalną, która wraz z rentą rodzinną i zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi 1.483,38 zł. Mieszkanie, które Skarżąca zajmuje zostało jej użyczone w zamian za opiekę nad nim. Skarżąca bezskutecznie poszukuje pracy, gdyż ma niezaktualizowane prawo wykonywania zawodu [...]. Aktualizacja taka wymaga 6-miesięcznej pracy w [...] bez wynagrodzenia, na co Skarżąca nie może sobie pozwolić. Łączna kwota rent, zasiłków i alimentów wynosi 2.089 zł.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W punkcie wyjścia przypomnieć należy, że sytuacja materialna Skarżącej była już przedmiotem analizy w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Po raz ostatni miało to miejsce w październiku 2012 r. Wówczas to zwolniono ją od kosztów sądowych w sprawach III SA/Wa 2440 i 2441/12.
Z nadesłanych materiałów wynika, że sytuacja materialna Skarżącej nie uległa zmianie. Nadal źródłem utrzymania jej czteroosobowej rodziny jest kwota ok. 2.089 zł miesięcznie pochodząca z renty rodzinnej, socjalnej, zasiłku pielęgnacyjnego, zasiłku rodzinnego i alimentów. Nie są to środki finansowe pozwalające poczynić oszczędności wystarczające na pokrycie kosztów postępowania. W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że zasadne jest zwolnienie Skarżącej od opłat sądowych, na które zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a. składają się wpis i opłata kancelaryjna.
Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.